„Ostatnio czytam na Waszej stronie same smutne wpisy. A my zaczynamy polsko-ukraińskie przygotowania do świąt. Wczoraj był stollen day, czyli pieczenie niemieckiego ciasta. Pozdrawiamy”. Patrzę na tę wiadomość na Whatsappie i uśmiecham się gorzko. Gosia ma rację – ostatnio coraz

– Kiedy trzeba było zrozumieć, że wojna nie zakończy się wkrótce, jak myśleliśmy, należało podjąć jakieś kroki, decyzje, ponieważ oczywiście od razu znalazłam się bez pracy, z trzema córkami – opowiada mi Marijka, artystka z Charkowa. Jest wczesne lato 2025

Monika podczas spacerów koło poznańskiej hali widowiskowo-sportowej Arena zamienionej na noclegownię dla uchodźców z Ukrainy, czuje dyskomfort: – Tak patrzyłam, te dzieci, te matki tam siedziały. A my sobie chodzimy na spacerki. I dla mnie ten kontrast był taki okropny.

Czy zastanawialiście się kiedyś, po co ci wszyscy ludzie przyjmowali obcych pod własny dach? Nie no, wiadomo: niebo gwiaździste nade mną – prawo moralne we mnie, imperatyw humanitarny, każdy by tak postąpił i tak dalej. Ale przecież nie każdy tak

Siedzimy w kawiarni Kina Nowe Horyzonty, gdzie Anastazja opowiada mi o swoim doświadczeniu bycia goszczoną przez młode wrocławskie małżeństwo kilka tygodni po rozpoczęciu pełnoskalowej wojny. Zwracam uwagę na to, że podczas naszej godzinnej rozmowy słowa “bezpieczny” używa osiem razy. Moja